Leven vanuit je hart, wat bekent dat nou eigenlijk?

mural-1347673_960_720

Thanks!mural-1347673_960_720

Laat ik beginnen met mijn dank uitspreken voor de hartverwarmende en openhartige reacties die ik mocht ontvangen na het schrijven van mijn eerste blog. Hoewel ik ben begonnen met schrijven vanuit een sterke innerlijke behoefte om mezelf uit te drukken, zorgen de positieve reacties voor extra motivatie om hiermee door te gaan. In mijn vorige blog heb ik beschreven dat ik ervoor heb gekozen om mijn hart te volgen. Leven vanuit je hart, wat betekent dat nou eigenlijk? In dit blog zal ik verder in gaan op wat dit voor mij persoonlijk betekent.

Slachtoffer

Terugkijkend op mijn leven zijn het de moeilijke en pijnlijke situatie waarvan ik het meest mocht leren en groeien. Deze pijnlijke situaties ontstonden grotendeels in relatie tot andere mensen. Waar ik me ooit vooral slachtoffer voelde van wat de ander mij aandeed is een van mijn grote levenslessen geweest toen ik besefte “maar wacht eens even, ik ben het zelf die de ander de ruimte geeft om mij zodanig te behandelen”.

Verantwoordelijkheid nemen

Zonder het gedrag van de ander zomaar goed te praten besefte ik dat ik grotendeels zelf verantwoordelijk ben voor het stellen van grenzen en het bepalen van hoe ik als mens behandeld wil worden. Vanuit daar heb ik kunnen concluderen dat het thema eigenwaarde, het mezelf waard vinden om respectvol en liefdevol bejegend te worden, als een rode draad door mijn leven loopt. Mijn lichaam had allang de alarmbellen laten rinkelen “Sanne, dit is niet goed, lieve Sanne kies voor jezelf”. Maar Sanne, die toen nog niet beschikte over de wijsheid van nu, liet zich vooral leiden door angst en nog dieper het gevoel liefde te moeten verdienen, niet waardig en dienstbaar te moeten zijn. De keuzes die ik maakte kwamen voort uit mijn hoofd, de kleine signalen die mijn lichaam mij gaf drukte ik weg. Mijn ratio ging het gevecht aan met mijn hart. In die fase was het mijn hoofd die de dienst uitmaakte en mijn sensitieve hart die zo graag gehoord wilde worden, trok aan het kortste eind.

Burned-out

Tot het punt waar geven en nemen volledig uit balans waren en de kleine signalen uitgroeide tot aanwijzingen die niet meer te negeren waren. Mijn lichaam deed pijn, de stress leidde tot hartkloppingen, ik kon niet slapen omdat mijn lichaam continue in waakstand verkeerde. Emotioneel was ik zo uit balans dat ik onzeker werd en mijn eigen geestelijke staat in twijfel begon te trekken. Het moest zover komen dat ik ook op mijn werk niet meer kon functioneren, ik raakte burned-out. Pas op het moment dat ik mijn eigen grenzen ver uit het zicht was verloren vond ik de moed om voor mijzelf te kiezen en uit deze ziekmakende situatie te stappen. Ik was mijn zelf verloren in het pleasen en zorgen voor de ander.

Eigenwaarde en zelfliefde als collectief thema

Geraakt ben ik steeds als ik in mijn omgeving zie hoeveel mensen ditzelfde proces doormaken. Het thema eigenwaarde en zelfliefde speelt in vele levens een grote rol en wordt vaak generatie op generatie doorgegeven. Als ik dit schrijf bedenkt ik me dat ook dit een reden is waarom ik mijn ervaring graag met je wil delen. Misschien herken jij jezelf in mijn verhaal en kan mijn levensles jou op weg helpen naar een leven waar eigenwaarde en zelfliefde het uitgangspunt zijn.

De weg van het hart

Want iedereen (JA IEDEREEN!!!) beschikt over hetzelfde bestaansrecht. Jij bent waardig en verdient het om met respect en liefde bejegend te worden. Liefde is er al, liefde hoef je niet te verdienen. Het volgen van mijn hart vloeit voort uit deze waarden, de keuzes die ik maak zijn hierop afgestemd. Nu ben ik in staat om gehoor te geven aan de kleinste signalen die mijn lichaam mij geeft. Door deze nieuwsgierig en zonder oordeel te onderzoeken laat ik mijn hart aan het woord en luister ik naar wat het mij te vertellen heeft. In mijn streven naar tevredenheid is er plaats voor vreugde, liefde, verwondering en blijdschap maar mogen lastige emoties als verdriet, boosheid of teleurstelling er ook zijn. Mijn hart voert nu de boventoon, mijn hoofd mag er zijn maar ik bepaal zelf in welke mate. Angst is de grootste vijand van leven in vrijheid. Door mij niet meer te laten leiden door angst ontstaat de vrijheid en ruimte voor mijn sterk ontwikkelde intuïtie welke bij uitstek de taal van het hart spreekt.

Dankbaarheid

“Ieder mens handelt met de wijsheid en kennis die zij op dit moment tot hun beschikking hebben”. Deze overtuiging helpt mij enorm om de ander te vergeven, mild te zijn en niet te oordelen over de keuzes die zij maakten. Dankbaar ben ik voor de spiegel die zij mij voorhielden, voor de mogelijkheid tot groei die mij werd geboden. Dit heeft mij gemaakt tot de persoon die ik nu ben, een waardig, mooi en liefdevol mens waar ik ontzettend trots op ben.

Warme groetjes Sanne Sanne

2 ervaringen van bezoekers “”

  1. Hoe mooi je een stukje van jouw ervaringen en kennis ook weer in dit 2e blog verwoord.
    De slachtoffer-rol van je afschudden en je eigen verantwoordelijkheid nemen is niet van de ene op de andere dag gedaan. Het is een proces waarbij oude denkpatronen voor denkwijzen die je beter helpen worden ingeslepen. Houd je vol, dan word je steeds meer beloond omdat je er steeds meer van bewust wordt dat jij de regie hebt op de manier waarop je met situaties om gaat. Dat maakt je sterker. Wie hierin vol houdt, wordt steeds meer beloond met meer zelfvertrouwen.
    En als het een keertje niet lukt? Wees dan gewoon lief voor je zelf. Want liefde, vooral die voor jezelf, is een hele grote kracht die je tot grootsheid in staat kan stellen.
    Wat ook helpt is mensen (en dieren) om je heen te verzamelen die jou nemen zoals je bent. En je af en toe herinneren aan hoe waardevol je bent.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *